سنبله

ظاهراً داستان دندانپزشکی ما در اینجا از آن داستانهای دنباله دار است. بخاطر اتفاقات پیش آمده در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه مانیتوبا ما قبلاً تصمیم گرفته بودیم که بعد از این به بعد برای کارهای دندانپزشکی به یک کلینیک خصوصی برویم. خودم چندی پیش برای یک کشیدن یک دندان (که به گفته دندانپزشک از بغل شروع به پوسیدن کرده بود و ممکن بود موجب توسعه پوسیدگی به سایر دندانها شود و بنابراین توصیه به کشیدن آن کرده بود) در این کلینیک 583 دلار پرداخت کردم. جدیداً هم که خانمم برای ادامه کار داندنپزشکی اش در این کلینیک نوبت داشت برای تکمیل کاری که از دانشکده دندانپزشکی شروع شده بود (تکمیل عصب کشی، پر کردن، و روکشی یک دندان) مجبور به پرداخت 825 دلار شد!

یکی از دوستان ما که اخیراً مسافرتی به ایران داشت نقل میکرد که برای معاینه، پر کردن، و تمام کارهایی که در مدت یکی دو هفته در یک کلینیک در ایران روی دندانهایش انجام داده اند فقط حدود 300 هزار تومان پرداخت کرده است. به هر حال فکر میکنم هر کسی که در خارج زندگی میکند به صرفه ترین کار در سفر به ایران انجام کارهای دندانپزشکیست که با هزینه بسیار ناچیز (در مقایسه با خارج) و کیفیت خوب انجام میشود.

در ترم تحصیلی جاری همزمان با ادامه تحصیلاتم در دانشگاه مانیتوبا بعنوان دستیار آموزشی (teaching assistance) تدریس میکنم. آن چیزی که در اینجا درس میدهم بخشی از درس اصول بیماری شناسی گیاهی (Fundamentals of Plant Pathology) است که عمدتاً بصورت عملی و در آزمایشگاه ارائه میشود. تعداد دانشجویان کلاس همانند بسیاری از درسهای دیگر بسیار کم و فقط چهار نفر است که همگی دانشجویان دوره لیسانس (undergraduate) هستند. فعلاً یکی از دانشجویان دوره دکترا هم بصورت آزاد در کلاس شرکت میکند. به هر حال با توجه به اینکه اولین بار است که چنین درسی را ارائه میدهم وقت زیادی از من صرف تهیه مطالب و مواد آموزشی موردنیاز میشود. یعنی با اینکه بصورت اسمی من موظف به سه ساعت تدریس این درس در هفته هستم عملاً شاید ۳۰-۲۰ ساعت وقت صرف مقدمات و آماده سازی مطالب و مواد آموزشی و مطالعه گزارشات دانشجویان و تصحیح تکالیف آنان میشود. خلاصه تدریس این درس برای من ارزش مادی چندانی ندارد ولی کسب تجربه ای جدید برای افزایش توان علمی و برقراری ارتباطات کلامی و زبانی خواهد بود.